Silva rerum

Więcej wpisów tej kategorii:

29 kwietnia 2012,

Opowiadanie to za mało...

... muszę najwyraźniej pisać coś jeszcze. No to piszę. Program do liczenia wyników turniejów brydżowych. Stare nauki programowania (jeszcze w gimnazjum Pascala, a potem na studiach - C++) wreszcie - mam nadzieję - na coś się przydadzą. Bo widzicie, sytuacja na rynku tego typu programów jest... nieco dziwna. Wspomnianym rynkiem włada póki co stary program, zwany KoPS (co się wykłada "Komputerowy Pomocnik Sędziego"), napisany przez niejakiego Jana Romańskiego we wczesnych latach dziewięćdziesiątych jeszcze pod DOSa. Od tamtego czasu nie aktualizowany, jedynie opatrzony nakładkami do obsługi elektronicznych wspomagaczy (tzw. "pierniczków") i ładnego oprawiania wyników w format strony www. Pisany pierwotnie tylko na własne potrzeby, a więc niechlujnie i tylko z życzliwości udostępniany innym po stówie od licencji. Kilku innych sędziów niezależnie wzięło się za pisanie nowszego oprogramowania, ale z tego, co wiem, większość jest jeszcze w trakcie prac, a te które są już ukończone, bardzo mozolnie przebijają się przez przyzwyczajenia konserwatywnych w większości sędziów.

(...)

Dodano w kategorii Brydż Ogólne Programowanie o 01:48:10, 8 komentarzy

13 kwietnia 2012,

Open source to the rescue

Jeżeli jeszcze nie nadszedł w Waszym życiu dzień, kiedy głupia open-source'owa aplikacyjka uratowała Wasze tłuste tyłki, to bądźcie pewni, że kiedyś nadejdzie. Dla mnie nadszedł dzisiaj. Tak się składa, że od kilku tygodni odbywam staż w pewnej instytucji zaliczanej do tzw. "budżetówki". Pracuję w sekcji nieruchomości z dwiema babkami, z których jedna pamiętać musi mezozoik, druga zaś jest z pewnością młodsza, ale i ona "pierwszą młodość" ma za sobą. Żadna nie grzeszy specjalnie inteligencją, a zwłaszcza umiejętnością obsługi komputera. Jeśli na przykład chodzi o rzecz tak banalną, jak pakiet Office, to po prawdzie nie tylko one, ale nawet i kierownik naszej sekcji (po którym z racji stanowiska moznaby chyba spodzioewać się trochę więcej), powszechnie formatują tekst przy użyciu spacji i entera. Kiedy ustawiam odstępy między akapitami, nieodmiennie słyszę: "Co ty znowu kombinujesz? Po co sobie utrudniasz?"

(...)

Dodano w kategorii Ogólne Praca o 17:04:54, 15 komentarzy

12 kwietnia 2012,

Dogodzić czternastu parom na raz.

Pewnie niektórych z Czytelników rozczaruję tym stwierdzeniem, ale wbrew tytułowi wpis niniejszy nie jest poradnikiem dla organizatorów orgii. Bardzo mi przykro. Tym razem mówić będziemy - nie do wiary! – o brydżu. Ale dla odmiany od nieco innej niż dotąd strony. Odkąd zostałem sędzią, włączam się trochę w prowadzenie amatorskich turniejów w gdańskim klubie studenckim "Mechanik". Ostatnio frekwencja wyjątkowo dopisuje - regularnie gościmy 6-7 stołów. Rodzi to problemy organizacyjne.

Do specyfiki "Mechanika", należą przede wszystkim dwa istotne fakty. Po pierwsze turniej zaczyna się późno - formalnie o 18.30, ale rozpasani zawodnicy schodzą się nawet jeszcze o 19. W dodatku gra się powoli, najwyżej jedno rozdanie na 10 minut, co powoduje, że rozegranie standardowej dawki 20 rozdań trwa dwie i pół godziny, nie licząc przerw na zmiany, przejście do kolejnych stołów, obowiązkowo zahaczając po drodze o bar. Co więcej kierownik klubu, dzięki którego uprzejmości turnieje mogą się odbywać, ma swoje wymagania. Mianowicie obowiązkowo musi on siedzieć przy swoim ulubionym, upatrzonym stole z widokiem na wejście i bar. Powoduje to pewne problemy

(...)

Dodano w kategorii Brydż Ogólne o 09:05:41, Dodaj komentarz

Więcej wpisów tej kategorii:

[ Wcześniejsze ]

	Silva rerum
	Świętomir (znany dawniej jako: Drax) - Apolityczny liberał z bolszewicką bródką: skrajnie umiarkowany lub umiarkowanie skrajny, zależnie od humoru i aktualnie omawianej kwestii, aczkolwiek z przewagą tego pierwszego czynnika; brydżysta - sportowiec; historyk, który pewnie zajmowałby się Związkiem Radzieckim, gdyby tylko taki istniał w średniowieczu; miłośnik mitologii słowiańskiej i religioznawstwa w ogóle; językoznawca - amator; ponadto w rozmaitych (nie zawsze minionych) okresach żywota zajmujący się wierszok(a)lectwem, gitarzeniem, matematyką, szachmatami i nie tylko; ten (jakkolwiek mało oryginalnie to zabrzmi), który wie, że nic nie wie.